دوشنبه ۲۰ مرداد ۱۳۹۹ | Aug 10, 2020
قیامت

حوزه/ دلیل متقن با سند صحیح که صریحاً فرموده باشد زبان اهل بهشت چیست برای ما اقامه نشده است و ممکن است خداوند اهل بهشت را بر تمام زبان‌ها آگاه‌ گرداند تا به هر زبان که بخواهند سخن بگویند.

به گزارش خبرگزاری حوزه، پاسخ به سؤالات و شبهات موجود در جامعه از وظایف مراکز حوزوی و دینی است که این خبرگزاری در شماره های گوناگون به ارائه برخی از پرسش ها و شبهات و پاسخ های آن، برگرفته از «مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات حوزه علمیه قم» خواهد پرداخت.

  

- سؤال

در روز قیامت انسان‌ ها با چه زبانی سخن خواهند گفت؟

     

- پاسخ

در قرآن کریم از زبان اهل بهشت سخنی به میان نیامده و تنها در یک آیه آمده است: «و تحیتهم فیها سلام» احوال‌پرسی آن‌ها در بهشت سلام است؛ ولی هنگامی که به متون روایی مراجعه می کنیم به روایاتی برمی خوریم که گویای این است که زبان اهل بهشت «عربی» است.

در روایتی آمده است که می‌فرماید: «زبان حضرت آدم عربی بوده و آن زبانی است که اهل بهشت به آن سخن می‌گویند.»[۱] و در روایت دیگر وارد است که لسان اهل الجنه العربی و الفارسی الدری [۲]؛ زبان اهل بهشت عربی و فارسی دری است.

در مسائل شامی از امیرمؤمنان نقل شده است که فرمود: زبان و سخن اهل بهشت عربی است و زبان و کلام اهل جهنّم مجوسی است. [۳] 

در کتاب الدرالمختار حدیثی از رسول خدا (ص)   نقل شده است که حضرت می فرماید : عرب را به خاطر سه چیز دوست بدارید : ۱- همانا من عربی هستم  ۲- قرآن به زبان عربی نازل شده است  ۳-  زبان اهل بهشت در بهشت عربی است [۴]

از مجموع آنچه گذشت گمان قوی برای انسان حاصل می‌شود که زبان اهل بهشت عربی و فارسی دری باشد گرچه نمی‌توان این مطلب را به طور یقینی بیان کرد؛ زیرا دلیل متقن با سند صحیح که صریحاً فرموده باشد زبان اهل بهشت چیست برای ما اقامه نشده است و ممکن است خداوند اهل بهشت را بر تمام زبان‌ها آگاه‌ گرداند تا به هر زبان که بخواهند سخن بگویند.

  

پی نوشت ها:

[۱] . مجلسی، محمد باقر، بحالارانوار، تهران، ج ۱۱، ص ۵۶، روایت ۵۷، باب ۱.

۲. آلوسی، تفسیر آلوسی، ج ۱۹، ص ۱۲۶ .

۳. نمازی شاهرودی، علی، مستدرک سفینه البحار،   ص ۱۴۰،   مؤسسه النشر الاسلامی التابعه لجماعه المدرسین بقم، ۱۴۱۹ ق.

۴. الحسکفی  معروف به ابن عابدین، محمّد امین، الدرالمختار، ۶ / ۷۴۰ ، دارالفکر للطباعه والنشر والتوزیع، بیروت، ۱۴۱۵ ق.  

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 7 =

نظرات

  • امین IR ۰۰:۲۷ - ۱۳۹۹/۰۵/۱۲
    0 0
    بخش اول. سلام.‌ مفید بود؛ اما به این مختصری هم نیست. اول این که ما در لسان دین بیاناتی داریم درباب سخن گفتن بااهل بهشت، بااهل عذاب، این دو گروه با هم و با همقطاران خود. دوم، همین روایتهائیست که وارد شده اند. اما بررسی نیاز دارند. مثلا، اینکه زبان اهل بهشت عربی است و زبان اهل عذاب، مجوسی، آنگاه سئوال این است که مگر زبان و کلام، صورتهایی از پاداش و عذابند که بخواهد اینگونه جدا شوند؟!! بله، گفته شده زمانی قومی به اینصورت به عذاب دچار شدند که یکدفعه دیدند زبانهای متفاوت پیدا کردند و هیچکس حرف دیگری را نمیفهمد، اما این تفاوت زبان و کلمه و مواد سخن نبود که عذاب بود، بلکه مشکل در تفهیم یکدیگر، بود. ضمن اینکه خدای متعال در قرآن تفاوت السن را از آیات میداند و لذا نمیتواند صرف تفاوت زبانی، باعث اختصاص به بهشت و جهنم گردد. حتی ظهور کفر به زبانهای غیرعربی، نشانه بد بودن آن زبان نیست. و مسایل دیگر. سوم اینکه، یک از حقایق زبانی این است که آنچه الان در ظاهر زبان متفاوت است، ماده سخن است که همان حروف و علایم هستند؛ و اینها مربوط به عالم مادی هستند. تفاوت اینها، تفاوت در معانی نیست. ظاهر کلام الاهی میگوید اینها میگویند سلام یا ذکر الحمدلله وغیره. (نمیخواهم بگویم که باید تفسیر نمادین کرد،) اما حداقل قبول داریم که خداوند متعال کلامش را به لسان قوم فرستاد و گفت قرآن را هم به عربی مبین فرستادیم؛ پس طبیعی است که از کلمات عربی برای فهماندن حقایق استفاده میکند؛ اما آیا این یعنی اهل بهشت هم به همین ساختار حروف س ل ا م به هم تحیّت میدهند، که بتوانیم بگوئیم زبانشان عربی است یا خیر. اینکه چرا قرآن به زبان عربی نازل شده، دلایل مختلف عقلی ونقلی خود را دارد. اما آیا این به این دلیل است که خدا عربی را دوست داشته یا انتخاب کرده حتی برای اهل بهشت؟ اولا اگر قرار به صحبت در آخرت باشد، خیلی از جهنمیها عرب زبانند؛ ثانیا،‌خیلی از بهشتیها غیر عرب زبانند؛ ثالثا قرآن از سخن گفتن اهل جهنم با اهل بهشت حرف میزند که ممکن است ایندو گروه از دو زبان مختلف دنیایی بودند؛ پس باید زبانی صحبت کنند غیر از زبان دنیایی که بتوانند همدیگر را بفهمند؛ لذا به احتمال قوی خداوند یا همه را قادر به یک زبان میکند و یا همه را قادر به فهمیدن همه زبانها میکند.   (ادامه در نظر بعدی ...)
  • امین IR ۰۰:۲۹ - ۱۳۹۹/۰۵/۱۲
    0 0
    بخش دوم نظر: در صورت اول، دیگر نمیشود یک گروه عربی صحبت کند و یک گروه مجوسی. و در صورت دوم، دیگر این عربی و مجوسی بودن ماده سخن نیست که مهم است، بلکه معانی و فهم مهم است که دیگر عربی و مجوسی ندارد. و عربی و مجوسی و ... صحبت کردن مزیّت نمیشود. باید به یک دلیل صریح دینی یا عقلی نشان داد که ۱) زبان و سخن گفتن در آخرت دقیقا با همین مواد سخن است؛ (چون ابن جواد سخن ایت که عربی و عجمی است و نه حقایق و معانی!)؛ ۲) عربی بودن به خودی خود یک مزیت و کمال است (آنگاه چرا کلامهای قبلی خدا در انجیل و تورات و ... غیر عربی بودند؟! دلیل لسان قوم در این حالت کافی نخواهد بود، چون همین هم برای عربی بودن قرآن آورده میشود و آنگاه عربیّت دیگر کمال ذاتی نخواهد داشت. ضمن اینکه خدا وقتی از کلام خود به عنوان نور و حاضر در لوح و من لدن علی حکیم سخن میگوید، دیگر این نور، که حقیقت قران است، در قالب عربی و عجمی نیست.)؛ ۳) باید نشان داد عربیت کلام یک نوع کمال و پاداش است که اهل بهشت از آن استفاده میکنند. (در اینصورت، اولا زبان و مواد سخن به خودی خود سزا و جزا نیستند؛ صرفا ابزارند برای انتقال معانی و حقایق؛ ثانیا در هیچ جای قرآن و حدیث نیامده که زبان عربی "به عنوان پاداش" در اختیار اهل بهشت قرار میگیرد! ثالثا، پاداش و عذاب بر اساس عدالت،‌ ما به ازای اعمال انسان در دنیا هستند؛ کدام عمل انسان در دنیاست که جزایش در آخرت صحبت به یک زبان خاص است؟!! و مسایل دیگر.)؛ ۴) آیا برای ارتباطات و اذکار در آخرت، اساساً به این مواد سخن (به شکل عربی و غیر عربی) نیاز هست یا خیر و اینکه عقلا به گونه های دیگر نمیشود. و چندین مسئله دیگر. (این‌ مطالب،‌عقیده شخصی بنده نیست و صرفا همفکری است. جهت کمک فکری، به ایتای 09125511778 پیام بدید.)
google-site-verification=0iLoQV4C04yTFqMIugB47gzW8uc7-poVtQKrLZbxcw8